چهارشنبه ٠٤ مرداد ١٣٩٦
پایگاه اطلاع رسانی رایزنی فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در بیشكك حضور حضرتعالی را ارج می‌نهد و از محضرتان تقاضا دارد در صورت پیشنهاد و انتقاد در مورد مطالب این پایگاه از طریق منو «ارتباط با ما» گزینه‌ «فرم ارتباط» نظر خود را برای ما ارسال فرمایید.
نظرسنجی
نظر شما در خصوص مطالب سایت چیست؟

اکثر مطالب سودمند هستند.
برخی مطالب مفید هستند.
مطالب بایستی بیشتر شوند.
برخی از مطالب ضعیف هستند.
در این زمینه نظری ندارم.

آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 64617
 بازدید امروز : 34
 کل بازدید : 360995
 بازدیدکنندگان آنلاين : 6
 زمان بازدید : 1.3281
ساعت
اخبار > نشست ادبی ابوالقاسم فردوسی


  چاپ        ارسال به دوست

همزمان با انتشار نخستین ترجمه قرقیزی شاهنامه فردوسی برگزارشد:

نشست ادبی ابوالقاسم فردوسی

 همزمان با برگزاری نشست فردوسی در روز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی در 25 اردیبهشت ماه 1396 ازاثر گرانسنگ شاهنامه به زبان قرقیزی رونمایی شد.دراین نشست که به همت رایزنی فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران و دانشگاه دولتی آرابایف قرقیزستان در محل آن دانشگاه برگزار گردید، ادیبان و صاحب نظران قرقیزی دیدگاه های خود را درمورد جایگاه ویژه فردوسی و اثر جاویدان او؛ شاهنامه در آسیای مرکزی بیان کردند.

آقای توقانبای کنوربایف معاون آموزشی دانشگاه آرابایف در افتتاحیه نشست به موضوع و اهداف این محفل پرداخت و رشته سخن را به آقای تولوبیک عبدالرحمان اف رئیس دانشگاه آرابایف واگذار کرد.

آقای عبدالرحمان اف رئیس دانشگاه آرابایف گفت: مشارکت رایزنی فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران با این دانشگاه در برگزاری برنامه های متعدد و متنوع علمی مانند همایش ها، میزگردها و نشست ها و نمایشگاه ها در چند سال اخیر تبدیل به سنتی نیک و حسنه شده است. زمانی که کتاب شاهنامه را به دست می گیریم گویی نه تنها به گذشته ملت ایران بلکه با گذشته تمام بشریت و بود و باش آدمیان دوران گذشته نزدیک می شویم. شاهنامه را در گذشته به زبان روسی می خواندیم و فیلم رستم و سهراب را دیده بودیم. اکنون هم این کتاب را به زبان قرقیزی می خوانیم و این یک جشن برای ملت قرقیز است زیرا انتشار یک کتاب جدید مانند به دنیا آمدن کودکی نوزاد است که همیشه جشن است. امید دارم که این کتاب سهم بسزایی در تقویت علم ایران شناسی در قرقیزستان داشته باشد.

آقای علی مجتبی روزبهانی سفیر جمهوری اسلامی ایران در بیشکک سخنانش را با این بیت فردوسی آغاز کرد و گفت:

به نام خداوند جان و خرد                              کزین برتر اندیشه بر نگذرد

  حضار گرامی، خانم ها و آقایان

برای اینجانب جای بسی خوشوقتی است که امروز در این نشست ادبی که به منظور بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی طوسی و شاهکار جاودانه وی شاهنامه برگزار می شود، در جمع شما عزیزان فرهیخته حضور یافته ام. سخن گفتن و ادا کردن حق کلام در خصوص شخصیت های بزرگی همچون فردوسی کاری بسیار دشوار است به ویژه اینکه فرصت نیز اینچنین کوتاه باشد.

حکیم ابوالقاسم فردوسي طوسی در سال 940 ميلادي در روستاي باژ از توابع طوس در خانواده اي از طبقه دهقانان ديده به جهان گشود. در آن زمان دهقانان عموماً از راه درآمد املاک موروثی روزگار می گذراندند و خود را به دفاع از فرهنگ و ارزش های قومی و سرزمینی که در آن سکونت داشتند پایبند می دیدند. فردوسی که از نجیب زادگان منطقه طوس بود، در جواني شروع به نظم برخي از داستان هاي قهرماني كرد و در سال 980 ميلادي تنظيم شاهنامه را آغاز  نمود و به تجزيه و تحليل نيروهاي سياسي بغداد و عناصر داخلي آنها پرداخت. آغاز سرایش شاهنامه مربوط به سال هاي پیش از به سلطنت رسیدن سلطان محمود غزنوی است و فردوسي  بهترین ایام زندگی خود را وقف شاهنامه کرد و تمام دارایی های خود را اندک اندک هزینه کرد تا درس خرد و راستي را در اين كتاب عظيم به مخاطبان جهاني خود بدهد. او در شاهنامه خود عمدتا چهار مولفه ارزشمند: مليت، خردمندي، عدالت و دين ورزي را به عنوان چارچوب انتخاب کرده و هر حکایت یا مطلبی را بر پایه این چهار عنصر ارزیابی می کند. در سال 1010 ميلادي پس از پايان خلق شاهنامه اين اثر گرانبها به سلطان محمود غزنوي نشان داده مي شود لیکن برخورد سیستم حکومتی با این اثر ماندگار جهانی موجب دلسردی فردوسی و بازگشت وی به طوس گردید.

استاد بزرگ شعر پارسي در سال 1020 ميلادي در زادگاه خود بدرود حيات گفت ولي ياد و خاطره اش براي همه دوران جاودان مانده است. زبان ، شرح حال انسان هاست اگر زبان را برداريم ، تقريبا چيزي از شخصيت ، عقايد، خاطرات و افكار نظام يافته ما باقي نخواهد ماند بدون زبان ، موجوديت انسان هم به پايان مي رسد. همگان بر اين باورند كه واژه ها در كارگاه انديشه و جهان بيني انديشمندان و روشنفكران هر دوره در هم مي آميزند تا زايش مفاهيم عميق انساني تا ابد تداوم يابد.

یکی از مهم ترین سرمایه های فردوسی در سرایش شاهنامه اندوخته های وی از راه مطالعه و ژرف‌نگری در سروده‌ها و نوشتارهای حکما و ادبای پیشین بوده است که ارزش اخلاقی و انسانی والایی را نیز به این اثر بخشیده است. آموزه های فردوسی در شاهنامه درس جاوید خردورزی، درستکاری، جوانمردی و فضیلت است. داستان های شاهنامه تصویر روشنی از نبرد خوبی و بدی را متجلی می سازد؛ پهلوانان نمونه های متعالی انسانی هستند که عمر خویش را به تمامی در خدمت همنوعانشان می گذرانند و در مقابل شخصیت های دیگری مثل  ضحاک اهریمنی هستند و قصد نابودی و فساد در امور جهان را دارند.

فردوسی در شاهنامه خود حتی ارزش واقعی زنان را فراموش نکرده است. در حقيقت زنان شاهنامه معشوق هایی نیستند که باید فقط زیبایی و چشم و زلفشان را ستود بلکه نقش هایی کاملاً معقول، زنده و مؤثر دارند. اين زنان در بيشتر مواقع  خوب، دور اندیش، دلسوز و شجاع اند و گاهی فریبکار، نادان و ساده  مي شوند و همه اين موارد در كنارهم شاهنامه را به شاهكاري ادبي در جهان تبديل كرده است.

در بررسی نقش و کارکرد شاهنامه در حفظ و گسترش زبان فارسی باید توجه داشت که فردوسی از بیشترین ظرفیت و قابلیت زبان دری در سرایش شاهنامه بهره گرفته و از کلمات غیرفارسی حداقل استفاده را نموده است. محققان بر این باورند که تنها هشتصد واژه  غیر فارسی در شاهنامه موجود است. شرایط تاریخی و اجتماعی روزگار فردوسی و تسلطش بر زبان پارسی دری سبب شده تا از ظرفیت‌ها و امکانات این زبان بیش از دیگران بهره گیرد. دلبستگی بارز فردوسی به زبان فارسی، دانش ژرف ادبی و طبع بلند شعری‌اش، موجب شده تا گفته‌های فردوسی در طول ده سده به عنوان سند و پشتوانه زبان فارسی مطرح باشد به طوری که وی را پدر زبان فارسی نیز خوانده اند. خود وی نیز در شاهنامه اش به این موضوع به زیبایی اشاره کرده است که:

بسی رنج بردم در این سال سی                          عجم زنده کردم بدین پارسی

 آقای توپچو بیک تورقون علی اف رئیس دانشکده ماناس شناسی، کارشناسی ارشد فلسفه، دانشیار گفت: سفارت ایران و دانشگاه آرابایف تبدیل به یک جماعت دوستانه شده اند. همه ساله محفل های ادبی به مناسبت بزرگداشت مشاهیر ایرانی در این دانشگاه برپا می نمایند. ما در دانشکده ماناس شناسی سه نوع حماسه ها را آموزش می دهیم: حماسه های کوچک و ملی، حماسه های متوسط و حماسه های جهانی که از میان آنها شاهنامه فردوسی یک شاهکار است و ما تعظیم می کنیم در مقابل ایرنیان صاحبان این اثر گرانسنگ. باید گفت که بین شاهنامه فردوسی و ماناس قرقیزی شباهت های بسیار وجود دارد. هر دو پهلوان رستم و ماناس جان خود را فدای ملت و سرزمین خود کرده اند.

وی در پایان پیشنهاد داد که رایزنی فرهنگی ترجمه کتاب اوستا را که نیز فرهنگ قرقیزی به نوعی ریشه در آن دارد در دستور کار خود قرار دهد.

آقای ملیس ابوبکراف نویسنده خلق جمهوری قرقیزستان گفت: جامعه روشنفکران قرقیزی شناخت خوبی از ادبیات فارسی از جمله رودکی، خیام، سعدی و .... دارند. ادبیات فارسی برای تمام اهل قلم جهان الگو و نمونه به شمار می رود. بسیاری از آثار شعرای قرقیز نیز متأثر از ادبیات فارسی است.

 وی ضمن تمجید از آقای بیاس تورال مترجم شاهنامه گفت: ترجمه اثری بزرگ و فاخر چون شاهنامه از عهده هر مترجمی بر نمی آید. اما بیاس تورال با علاقه و اطلاعات کافی که در حوزه تاریخ دوران باستان، اساطیر دارد و با داشتن طبع و ذوق شاعری و قلم روان توانست مسئولیت این کار را به عهده بگیرد.

 آقای تولوگن مامایف شاعر خلق جمهوری قرقیزستان گفت: نسل ادیبان ما نسلی تاثیرپذیرفته از ادبیات روسی است. سیاست دوره شوروی مانع ورود چنین آثاری در جامعه قرقیز بوده است. ممکن است فردوسی نزد ما دیر آمده باشد اما اندیشه ها و حکمت های وی در خون و رگ ما جاری بوده است. همانطور که برای قرقیزها ماناس یک جنبه مقدس دارد فردوسی نیز برای ایرانیان خدای شعر پارسی محسوب می گردد. فردوسی را هم جد ایرانیان و هم جد قرقیزها می دانیم.

 در ادامه آقای صادق الاخان معاون دانشگاه دولتی آرابایف قرقیزستان در امور زبان ها، دکترای زبان و ادبیات قرقیزی، پروفسور در مقاله اش تحت عنوان "ترجمه جدید شاهنامه موفقیتی جدید در علم ترجمه" گفت: فردوسی به ملت و سرزمین ایران وفادار بود و وقایع تاریخی را به درستی منعکس کرد. وی زندگانی 52 سلسله پادشاهی را توصیف کرد. جنبه های غنایی و فلسفی این اثر نیز بسیار قوی هستند.

 آقای علی حکیم‌پور رایزن فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در قرقیزستان در مقاله اش با عنوان "علم و اخلاق از دیدگاه فردوسی" گفت: شاهنامه از شاهکارهای حماسی سترگ جهان است. خالق این اثر یعنی ابوالقاسم فردوسی درکنار توجه به اعتلای مجد و عظمت ایران زمین از اهمیت اخلاق و ادب نیز غافل نبوده است.او با اینکه رساله حکمی ننوشته است اما  ابیات شاهامه پراز حکمت اعم از نظری و عملی است. به طوری که درجای جای این اثر ماندگار به  جایگاه راستی، دانش،  خردورزی ، داد و دهش و ...تاکید کرده است. دراینجا به بررسی ابیاتی از شاهنامه در زمینه جایگاه علم و اخلاق ازدیدگاه فردوسی می پردازیم. او می گوید :

خرد چشم جان است و چون بنگری       تو بی چشم شادان جهان نسپری

یعنی ؛ اگر جان انسان چشمی دارد ، همان خرد است. به بیان دیگر، اگر انسان نابینا نمی تواند بدون چشم زندگی شادی داشته باشد.خرد نیز برای روح و روان آدمی همین جایگاه را دارد . ازاین رو، باید در جهت کمال عقل کوشید تا زندگی شادی داشت. سخن حکیمانه ای که رعایت آن ضرورت همیشگی بشر است.

فردوسی درباره اهمیت دانش  می گوید:

به دانش گرای و بدو شو بلند      چو خواهی که از بد نیابی گزند

ازدیدگاه وی ، دانش دو ویژگی ممتازدارد. نخست آنکه بلندی و سرفرازی آدمیان به دانش آنهاست.جامعه ای به رفعت ، پیشرفت و سرفرازی می رسد که دانش بیشتری دارد. دوم اینکه با کسب دانش می توان دربرابر گزند  بدی ها وزشتی ها ایستاد.یعنی ، اگر می خواهیم ازبدی ها آسیب نبینم باید بردانش خود بیفزاییم و ازاین طریق بر لشگر بدی پیروز شویم!

او درمورد راستی چقدر خوب گفته است:

نماند براین خاک جاوید کس      تورا توشه از راستی باد و بس

یعنی ؛ آدمیان باید بدانند که عمر جاودانه ندارند و ازاین جهان رفتنی هستند . اما لازم است توشه ای برای آخرت خود داشته باشند.حال، سوال این است که بهترین توشه آخرت چیست؟ فردوسی می گوید: اگر درزندگی خود راستی پیشه کنی ، همان برای توشه آخرت بس است. چرا که راستی موجب رضای خداوند هم است. آری ، صداقت نیاز دنیو ی و اخروی بشر است. برای اینکه این صفت اصیل، صفات نیکوی دیگری را نیز بدنبال خود می کشد ؛  ازجمله شجاعت، پاکی و مستقل بودن و نیز مایه افزایش اعتماد مردم به انسان های صادق است.ازاین رو، خداوند نیز در قرآن کریم براین امر صحه گذاشته و می فرماید: تمت کلمه ربک صدق و عدلا ؛ یعنی کلام الهی بر راستی و دادگری استوار است.( سوره انعام، آیه 115)

فردوسی نکته بسیار مهمی درمورد غفلت دارد.او می گوید:

جهان سر به سر حکمت و عبرت است    چـرا بهـره ما همـه غفلـت اسـت

یعنی؛ اگراندکی دقت کنیم می بینیم که  این جهان پراز حکمت و عبرت از حوادث روزگار است .اما اتفاقی که  می افتد اینکه متاسفانه به جای عبرت گرفتن وتحلیل درست وقایع و اصلاح امورزندگی خود همچنان در غفلت بسر می بریم!  با نگاهی گذرا  به وضعیت امروز خاورمیانه  این نکته حکیمانه فردوسی در اذهان تداعی می کند.به بیان دیگر ، همین سوال را باید ازاندیشمندان کرد که چراه بهره ما ازاین همه مسائل عبرت انگیز و بیدارکننده همان غفلت و ازدست دادن فرصت هاست!

فردوسی با خلق شاهنامه حماسی به ایستادگی ، دفاع و شجاعت که چهره های دیگری از اخلاق است ، توجه زیادی کرد و بدین ترتیب، غرور ملی را در رگ‌های ایرانیان جاری ساخت. برای او پذیرفتنی نبود که زبان یک ملتی ریشه دار دستخوش فراموشی شود.  ازاین رو، با سی سال تلاش نستوه به احیای زبان فارسی که در اعماق فرهنگ وتمدن ایران و کشورهای منطقه قرارداشت ، همت گماشت  به قول خودش :

بسی رنج بردم دراین سال سی              عجم زنده کردم بدین پارسی

ازدیدگاه فردوسی دادگری و بخشش موجب فرشته خویی آدمیان می شود .ازاین رو، در تمجید از فریدن پادشاه افسانه ای ایران می گوید:

فریدون فرخ فرشته نبود            به عود و به عنبر سرشته نبود

به داد و دهش یافت این نیکویی   تو داد و دهش کن فریدون تویی

نکته دیگری که دراینجا لازم به گفتن است اینکه او با نقل داستان فریدون شاه خردمند ایرانی و سه فرزند او به نام‌های ایرج، سلم و تور در شاهنامه این موضوع را یاد آوری می کند  که مردمان این منطقه یعنی  ایران و توران از یک خانواده هستند و جنگ میان آن دو‌، درواقع، جنگ برادر ان بوده است. به طوری که فریدون بعد از کشته شدن ایرج به دست برادرانش سلم و تور، قلمرو ایرج را به منوچهر پسر ایراج می‌سپارد و منوچهر نیز به خون‌خواهی پدر به جنگ عموهای خود می‌رود و بنیاد جنگ ایران و توران گذاشته می‌شود.

داستان سیاوش نیز که از یک طرف داماد افراسیاب، شاه بزرگ توران زمین و از طرف دیگر فرزند کیکاوس، شاه کیانی ایران زمین است. فرزند سیاوش نیز که کیخسرو نام دارد بزرگ‌ترین شاه کیانی به خون‌خواهی پدرش سیاوش با پدر بزرگ خود افراسیاب چهل سال مبارزه می‌کند و در نهایت بر او غلبه می‌کند. داستان رستم و سهراب نیز، پدر و پسری که هرکدام فرمانده یکی از دو لشکر ایران و توران هستند و در نبردی دلخراش با یکدیگر روبرو می‌شوند و بی‌خبر از این که پدر و پسرند و در نهایت سهراب به دست پدر کشته می شود. به قول سهراب در شاهنامه :

چنینم نوشته بد اختر بسر        که من کشته گردم به دست پدر

سخن آخر اینکه مردمان فرهنگ دوست آسیای مرکزی نیز همانند ما ایرانیان علاقه فراوانی به شاهنامه دارند. زیرا که دراین کتاب ماندگار و سراسر حکمت مطالب زیادی در باره زندگی تاریخی، فرهنگی و اجتماعی این منطقه وجود دارد. نکته ای که قابل تامل است اینکه این کتاب با همه اهمیتی که دارد و به بسیاری از زبان‌های زنده جهان ترجمه شده؛ هنوز به زبان قرقیزی برگردانده نشده بود. اما مایه قدردانی است که دوست اندیشمند وایران دوست مان جناب آقای بیاس تورال به این امر مهم همت گماشت و آنرا به صورت شعر به زبان فرهنگ وادب قرقیزی ترجمه کردکه در این نشست تقدیم سروران می شود.

خانم ونیرا احمدآوا کارشناسی ارشد زبان و ادبیات قرقیزی، دانشیار، استاد دانشکده ماناس شناسی ضمن ارائه مقاله ای تحت عنوان "جایگاه شاهنامه در ادبیات جهان" گفت: شاهنامه پایه و تکیه گاه روحی و معنوی ایرانیان و به نوعی حافظ فرهنگ و هویت ملی یرانی در مقابل نفوذ فرهنگ عربی بوده است. گوته می گفت: چهار شاعر غربی نمی توانند همپای یک شاعر شرقی باشند. وی تأثیر زیادی از اثر فردوسی پذیرفته است که در دیوان های شرقی و غربی وی تجلی پیدا کرده است. آقای بیاس تورال توانسته اند در ترجمه خود هم جنبه زیبا شناختی و تصویر پردازی فردوسی را منتقل کند و در عین حال سوژه داستان را رعایت کند.

وی گفت: شعر عرفانی علی شیر نوایی و یوسف بلاساغونی ریشه در شاهنامه دارد. شاهنامه در یونس امره، احمد یسوی و بسیاری از بزرگان دیگر تأثیر گذاشته است.

 

آقای بیگ جان احمداف رئیس بنیاد مولانا، نویسنده در مقاله اش "صلح دوستی و انسانیت فردوسی در حماسه شاهنامه"  گفت: در قرن 21 در دوره جهانی شدن و از بین رفتن اصول اخلاقی، فاصله گرفتن انسان ها از دین راستین، مفاهیمی نظیر حفظ صلح و انسان دوستی که هزار سال پیش توسط حکیم فردوسی بیان شده بود امروزه اهمیت بسیار پیدا می کند. ترجمه شاهکارهایی مانند شاهنامه به زبان قرقیزی و دیگر زبان های جهان بسیار مهم است زیرا حکمت های این بزرگان باید الگو و سرمشق رفتاری و اخلاقی ملت ها و رهبران شود. قرقیزستان باید از برادران ایرانی یاد بگیرد تا افکار و اندیشه های ارزشمند انسانی و فلسفی نیاکان خود را در جهان ترویج نمایند.

 آقای قادر مروت معاون انجمن تاجیکان رودکی قرقیزستان، سردبیر نشریه " پیام آلا تو" به "تاریخ فردوسی شناسی در تاجیکستان" پرداخت و گفت: از دهه 1930 در تاجیسکتان و سراسر کشورهای شوروی سابق فردوسی و کتابش شاهنامه مطالعه می شود. در سال 1934 همایش بزرگی به مناسبت 1000 سالگی فردوسی در تاجیکستان برگزار گردید. همه ساله برنامه های مختلفی با موضوع شاهنامه و فردوسی شناسی در سراسر تاجیکستان برگزار می شود. در دوشنبه اهمیت بسیار به نام و مقام فردوسی قایل می شوند زیرا از میان چهار منطقه شهر دوشنبه ، یک منطقه به نام فردوسی نامگذاری شده است. همچنین کتابخانه ای تحت عنوان فردوسی دایر است. از کوچک تا بزرگ فردوسی را می شناسند و آثار وی را می خوانند. در قرقیزستان نیز شهر حیدرکند واقع در جنوب کشور وجود دارد که در آن مدت 40 سال است که زبان تاجیکی تدریس می شود. این مدرسه نام فردوسی را دارد. از سفارت جمهوری اسلامی درخواست داریم تا ارتباطی بین مدارس شهر توس و مدرسه فردوسی حیدرکند قرقیزستان برقرار نماید.

 آقای بیاس تورال مترجم شاهنامه در پایان برنامه گفت: سال ها آرزوی ترجمه شاهنامه را در دل داشتم و دو سال پیش این پیشنهاد رایزنی فرهنگی ایران را پذیرفتم. در انتخاب نسخه روسی شاهنامه بین نسخه چاپ مسکو (شش جلدی) و نسخه ای اختصار یافته حاضر تردید داشتیم که کدام نسخه را مبنی کار قرار بدهیم تا سرانجام نسخه لیپکین درژاوین (800 صفحه) را انتخاب کردم.

لازم به ذکر است که کتاب شاهنامه به زبان قرقیزی در گذشته توسط ریحان شکوربیک اف ترجمه شده بود او تنها به بخش اساطیر و داستان رستم و سهراب پرداخته بود. اما این بار ترجمه کامل کتاب شاهنامه به زبان قرقیزی انجام گرفته است.

 در پایان نسخه هایی از این کتاب به حضار تقدیم گردید.

 در این نشست سفیر افغانستان، رایزن فرهنگی تاجیکستان به عنوان مهمانان ویژه، اساتید، دانشجویان، محققان، انجمن تاجیکان مقیم قرقیزستان موسوم به رودکی، شبکه تلویزیونی ال ت ار، پرتال روح مدیا، رادیو الماس، شبکه ک ت ار ک، خبرگزاری فارس، اساتیدی دانشکده ماناس شناسی، دانشگاه محمود کاشغری، دانشگاه اسلاویانی، دانشگاه علوم انسانی بیشکک، اعضای بنیاد مولانا، اتحادیه نویسندگان قرقیزستان شرکت کردند.

رایزن فرهنگی سفارتمان در پایان برنامه با دو شبکه تلویزیونی: ال ت ار  و ک ت ار ک مصاحبه کرد.

 

شایان ذکر است که ترجمه و چاپ کتاب شاهنامه به زبان قرقیزی ظرف دو سال انجام گرفت . کتاب با حجم 824 صفحه همراه با تصاویر با شمارگان 500 نسخه توسط انتشارات تورر و در قالب طرح تاپ انتشار یافت.

 آقای عبدالرحمان عالم بایف متخلص به بیاس تورال شاعر، تاریخ دان، اسطوره شناس و روزنامه نگار نامی قرقیزستان است. وی چند مجموعه شعر به رشته تحریر در آورده است و نیز در گذشته ریاست اتحادیه نویسندگان قرقیزستان را به عهده داشته است. وی درجه کارشناسی ارشد تاریخ را دارا است.

رایزنی فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران دربیشکک

 

 


٠٨:١٤ - 1396/03/02    /    شماره : ٦٧٨٥٣٣    /    تعداد نمایش : ١٠٥



خروج